म नेता हो
……………….
जसरी खिइएको हुन्छ नदिको ढुङ्गा
जसरी गुल्टिएको पहाड
कण कण बन्छ बेसि पुगुन्जेल
जसरी आकाश को माथी पुग्न हिडेको झोक्का बादल
झर्छ असिना र पानी बनेर
ठिक त्यस्तै छन मेरा केही थान रहरहरु
बजाउछन बाजा
र बन्द गरेर पनि नाचिरहन्छन निकै बेर सम्म

आज खाने चामल छैन
छोराको लागि कपि सकियो
बा को औसधि सकियो
यस्तै यस्तै आफ्नै घरमा रन्किएको
बिद्रोहको आगो
निभाउन सक्दिन म
र पनि लागिरहेछु आफ्नो देश बनाउछु भनेर
अर्को बिद्रोह बोकेर
सहयात्री को अगुवा बनेर

च्यातेर आफ्नै कमिज
बाधेको हु हिजो मात्र
छिर्का लागेको घाउमा
र पनि भनिरहेछु
स्वास्थ्य निशुल्क हुनुपर्छ भनेर
सबैको आबाज एक बनाएर

उठाएर आफ्नै खुट्टा मा ठेला
लुकाएर मन भित्रका हरेक पिडा
सहेर हरेक दुखाइ
म लम्किरहेछु गन्तब्यमा
आफ्नो सामुहिकतामा
र आफ्नो इमान्दारितामा
एउटा ईतिहास बनाउन

एक घुड्की पिएर पानी
अजङ्गको यात्रा
जो नियालिरहेछ मेरो समिपै देखि
म बन्दुक होइन एक पाइला अघि
कमल दगुराइरहेछु
मेरा पछि को यो हुल
बादसाह बन्ने हुल होइन
सहयात्राको एउटा उदाहरण मात्र हो
आज्ञाकारिताको नमुना हो
र बिश्वासको प्रतीक पनि हो
किन कि म नेता हो

अर्जुन पौडेल निर्जन

लाेक कल्याणकारी