भुमि सुबेदि पर्बत

सपना बेचेको छु, मात्र तिमी हो,
मेरो निन्द्रामा बाँकी रहेको विश्वास तिमी हो।
सबैलाई देखाएँ हाँसोको मुखौटा,
भित्र चुपचाप रोइरहेको मनको आवाज तिमी हो।

भीडमा हराउँदा नामसमेत बिर्सेँ,
आफूलाई चिन्न सक्ने ऐना तिमी हो।
परदेशी रात, थाकेको सासबीच,
घरझैँ लाग्ने एक्लो अनुभूति तिमी हो।

सबै कुरा हार्दा पनि बाँचिरहेँ,
किनकि हारभित्र लुकेको आशा तिमी हो।
सपना बेचेर जिन्दगी किनेको छु,
त्यो जिन्दगीको कारण—मात्र तिमी हो।

भुमि सुबेदि पर्बत

लाेक कल्याणकारी